چرا بعضی ارائهها با وجود اطلاعات فراوان، مخاطب را سردرگم میکنند؟ گار رینولدز در «ارائه ناب» پاسخ را فقط در ظاهر اسلایدها جستوجو نمیکند. او به عادتی توجه دارد که در آن، فایلِ نمایش جای خودِ ارتباط را میگیرد: متنهای طولانی روی پرده میآیند، سخنران آنها را میخواند و شنونده باید همزمان میان دیدن، خواندن و شنیدن جابهجا شود. کتاب از ما میخواهد پیش از ساختن اسلاید، دربارهٔ هدفِ ارائه و تجربهٔ مخاطب فکر کنیم.
رویکرد رینولدز سه بخشِ بههمپیوسته دارد: خویشتنداری در آمادهسازی، سادگی در طراحی و طبیعیبودن در اجرا. برنامهریزی دور از نرمافزار، یافتن هستهٔ پیام، شکلدادن روایت و جداکردن سندِ کامل از اسلایدِ زنده، بخشی از این مسیرند. در مرحلهٔ طراحی، تصویر، فضای خالی، کنتراست و رابطهٔ میان عناصر اهمیت پیدا میکنند. هنگام اجرا نیز آمادگی باید به حضور و ارتباط کمک کند، نه به خواندن مکانیکیِ جملههای ازپیشنوشتهشده.
