«۴ ساعت کار در هفته» با عنوان اصلی The 4-Hour Workweek نوشته تیم فریس است و نخستینبار در سال 2006 منتشر شد. آیا شما هم مانند میلیونها نفر دیگر در سراسر جهان و بهویژه در ایران، در چرخه بیپایان «کار سخت، پسانداز اندک و امید به بازنشستگی» گرفتار شدهاید؟ داستان تکراری بسیاری از ما این است: هر روز صبح با زنگ ساعت بیدار میشویم، در ترافیک سنگین تهران یا کلانشهرها زمان میسوزانیم، هشت تا ده ساعت را در محیط کاری میگذرانیم که شاید علاقهای به آن نداریم، و شبها خسته و فرسوده به خانه بازمیگردیم تا انرژی لازم برای تکرار همین چرخه در روز بعد را بازیابی کنیم.
ما به خودمان وعده میدهیم که "روزی" پاداش این زحمات را خواهیم گرفت؛ روزی که بازنشسته شویم و بالاخره وقت داشته باشیم تا دنیا را ببینیم یا به علایقمان بپردازیم. اما تیم فریس در کتاب انقلابی خود، «۴ ساعت کار در هفته»، این الگو را یک دروغ بزرگ مینامد؛ دروغی که او آن را «طرح زندگی تعویقی» (Deferred Life Plan) توصیف میکند. در دنیای مدرن، دیگر فرمولهای قدیمی موفقیت کارساز نیستند. تورم، تغییرات سریع تکنولوژی و ناپایداریهای اقتصادی (که ما در ایران با گوشت و پوست خود لمس میکنیم) نشان دادهاند که صبر کردن برای ۶۰ سالگی جهت شروع زندگی، یک قمار خطرناک است.
