سایکوسیبرنتیک

در این بخش، مفاهیم عمیق کتاب را به درس‌های کاربردی تقسیم کرده‌ایم و تلاش می‌کنیم با مثال‌های بومی، آن‌ها را برای ذهن ایرانی ملموستر کنیم. دکتر مالتز معتقد است که هر یک از ما یک "تصویر ذهنی" از خودمان حمل می‌کنیم.

دکتر مالتز معتقد است که هر یک از ما یک "تصویر ذهنی" از خودمان حمل می‌کنیم. این تصویر ممکن است مبهم باشد و ما آگاهانه آن را نشناسیم، اما تمام جزئیات آن در ناخودآگاه ما ثبت شده است. این تصویر بر اساس تجربیات گذشته، شکست‌ها، موفقیت‌ها، تحقیر‌ها و تشویق‌های دوران کودکی شکل گرفته است.

مالتز توضیح می‌دهد که انسان دارای یک "غریزه موفقیت" است. درست مانند سنجاب که به طور غریزی گردو جمع می‌کند، انسان نیز سیستمی دارد که برای حل مشکلات و رسیدن به اهداف طراحی شده است. تفاوت کامپیوتر و انسان: کامپیوتر نیاز به اپراتور دارد تا به او برنامه بدهد.

سیستم عصبی انسان نمی‌تواند تفاوت بین "تجربه واقعی" و "تجربه تصور شده با جزئیات دقیق" را تشخیص دهد. این یکی از انقلابیترین کشفیات سایکوسیبرنتیک است. وقتی شما خودتان را در حال انجام کاری موفقیتآمیز تصور می‌کنید، همان مسیر‌های عصبی در مغزتان ساخته می‌شود که انگار واقعاً آن کار را انجام داده‌اید.

دکتر مالتز معتقد است که اکثر ما "هیپنوتیزم" شده‌ایم. نه توسط یک شعبدهباز، بلکه توسط باور‌های غلطی که از کودکی به ما القا شده است. جملاتی مثل "پول چرک کف دست است"، "آدم‌های پولدار دزدند"، "من دست و پا چلفتی هستم" یا "سرنوشت ما این است که بدبخت باشیم".

یک ماشین حساب هرچقدر هم پیشرفته باشد، اگر دکمه‌های اشتباه را بزنید، جواب اشتباه می‌دهد. اگر شما داده‌های "ترس"، "اضطراب" و "خاطرات شکست گذشته" را به مغز بدهید، خروجی آن "رفتار نامناسب" خواهد بود. اصل بخشش: مالتز تاکید عجیبی بر "بخشش" دارد، نه به عنوان یک وظیفه اخلاقی، بلکه به عنوان یک ضرورت روانی.

مالتز کلمه SUCCESS (موفقیت) را به عنوان مخفف ویژگی‌های شخصیت برنده معرفی می‌کند: S (Sense of direction): حس جهتگیری. دوچرخه فقط وقتی تعادل دارد که حرکت کند. واقعیت را همانطور که هست ببینید، نه آنطور که می‌خواهید یا می‌ترسید باشد.