بسیاری از محیط‌های کاری ادعا می‌کنند که برای استفاده از استعداد همه کارکنان طراحی شده‌اند، اما قواعد نانوشته آن‌ها معمولاً به نفع کسانی است که بیشتر حرف می‌زنند، سریع‌تر واکنش نشان می‌دهند و حضور خود را آشکارتر نشان می‌دهند. در چنین محیط‌هایی، کارمندی که پیش از صحبت‌کردن به زمان نیاز دارد، در جلسه کمتر وارد بحث می‌شود یا ترجیح می‌دهد بخشی از کار را در سکوت انجام دهد، ممکن است کم‌انگیزه، مردد یا فاقد توان رهبری به نظر برسد.

جنیفر بی. کان‌وایلر در کتاب «ساختن محیط‌های کاری سازگار با درون‌گراها» این برداشت رایج را به چالش می‌کشد. مسئله اصلی کتاب این نیست که درون‌گراها چگونه خود را شبیه برون‌گراها کنند، بلکه این است که سازمان‌ها چگونه قواعد، فضاها و فرایندهای خود را طوری تغییر دهند که شیوه‌های متفاوت کارکردن فرصت دیده‌شدن پیدا کنند.

درون‌گرایی در این کتاب به معنای خجالتی‌بودن، ناتوانی در ارتباط یا علاقه‌نداشتن به دیگران نیست. کان‌وایلر بیشتر به تفاوت در شیوه دریافت انرژی، پردازش اطلاعات و مشارکت اشاره می‌کند. بسیاری از درون‌گراها ترجیح می‌دهند پیش از پاسخ‌دادن فکر کنند، برای تمرکز به زمان و فضای آرام نیاز دارند و در گفت‌وگوهای دونفره یا گروه‌های کوچک راحت‌تر توانایی خود را نشان می‌دهند. این ویژگی‌ها مطلق نیستند و همه افراد درون‌گرا نیز شبیه یکدیگر نیستند، اما می‌توانند به توضیح بعضی تفاوت‌های رفتاری در محیط کار کمک کنند.

نویسنده برای بررسی این مسئله، تنها به توصیه‌های فردی اکتفا نمی‌کند. او استخدام، مدیریت، ارتباطات، طراحی فضای کار، دورکاری، کار تیمی و آموزش کارکنان را به‌عنوان بخش‌هایی از یک نظام سازمانی بررسی می‌کند. پیام کتاب این است که اگر سازمان فقط از افراد آرام‌تر بخواهد «بیشتر حرف بزنند»، مسئولیت تغییر را به‌طور کامل بر دوش آن‌ها گذاشته است، درحالی‌که خود سازمان نیز باید روش‌های مشارکت را متنوع‌تر کند.

کان‌وایلر این کتاب را بر پایه تجربه‌های مشاوره‌ای، مصاحبه‌ها، نمونه‌های سازمانی و یک پیمایش با بیش از ۲۴۰ پاسخ تدوین کرده است. این پیمایش برای شکل‌دادن به پرسش‌های پژوهش و شناسایی مشکلات رایج، از جمله نارضایتی بسیاری از پاسخ‌دهندگان از دفترهای کاملاً باز، استفاده شده است. بااین‌حال، این داده‌ها را نباید یک مطالعه نماینده همه کارکنان جهان دانست؛ ارزش اصلی کتاب بیشتر در تبدیل مسئله‌ای کمتر دیده‌شده به مجموعه‌ای از پیشنهادهای اجرایی است.

کتاب در ژوئن ۲۰۲۰ از سوی انتشارات برت‌ـ‌کولر منتشر شد و نسخه چاپی آن ۱۷۶ صفحه دارد. ساختار آن شامل یک ارزیابی اولیه و هفت حوزه اجرایی است: جذب نیرو، رهبری، ارتباطات، طراحی محیط، دورکاری، تیم‌ها و یادگیری و توسعه. این معماری نشان می‌دهد نویسنده درون‌گرایی را فقط مسئله‌ای شخصی نمی‌داند، بلکه آن را به فرهنگ و طراحی سازمان پیوند می‌زند.

این کتاب برای مدیران، متخصصان منابع انسانی، طراحان سازمان، مربیان، تسهیلگران جلسات و اعضای تیم‌هایی مناسب است که می‌خواهند مشارکت کارکنان را به سخن‌گفتن سریع و حضور پررنگ محدود نکنند. درون‌گراها نیز می‌توانند از آن برای شناخت بهتر نیازهای کاری خود استفاده کنند، اما مخاطب اصلی کتاب سازمان و مدیر است، نه فردی که قرار است به‌تنهایی با یک محیط ناسازگار کنار بیاید.